„Człowiek nie powinien umierać. To największa niesprawiedliwość na świecie. A mimo to tata umarł,” pisze Komárek młodszy w swoim emocjonalnym wspomnieniu. Polityczne przesłanie Valtra Komárka - jednej z najbardziej wyrazistych postaci Aksamitnej rewolucji, ekonomisty, prognosty, ale w ostatnich latach przede wszystkim przekonanego humanisty. Przygotowywaliśmy tę książkę ponad rok i niestety nie udało się już dokończyć rozmowy, mimo to przynosi wiele interesujących treści (zob. następujące cytaty): O Klausie w okresie normalizacji „On nigdy w najmniejszym stopniu nie protestował… Nie wątpię, że gdzieś na boku mógł potem ponarzekać na pewien brak nowoczesnej naukowości i niewystarczającą wiedzę, ale zdecydowanie nie wdawał się w żaden konflikt.” O złodziejach „Ja bym powiedział, że Klaus nie kradnie, jego motywacją jest ogromna próżność. Tacy prostsi, praktyczni ludzie, jak Gross, były maszynista, mają motywacją pieniądze. Rath to taki charakter - bon vivant, popisowy, poszukiwacz przygód, pseudo James Bond. Lubi słodkie życie i koniecznie potrzebuje do życia dużych pieniędzy.” O Havlu „Ostatecznie stał się ofiarą wypaczonego poczucia swojego historycznego posłannictwa i skupił się na tym, co najprzyjemniejsze - tworzeniu wizerunku za granicą, temu poświęcając swój pobyt na Hradzie, pozostawiając sprawy krajowe innym.” Rozmowa jest uzupełniona emocjonalnymi wspomnieniami Martina Komárka o ojcu i w ten sposób ukazuje tę niezwykle ludzką, dobrą naturę Valtra Komárka, którą można było wyczuć z jego wystąpień. Nie brakuje fotografii z archiwum rodzinnego i ze ČTK.