Przeszłość Pragi jest długa, barwna i zróżnicowana. Zawiera ważne wydarzenia i godne uwagi historyczne chwile, opisuje zasadnicze zwroty dziejowe, bitwy, egzekucje i decydujące wybory losu. Śledzi rodowody władców, szlachty, wojowników, polityków i mieszczan, którzy na przestrzeni dziejów w mniejszym lub większym stopniu przyciągnęli uwagę. Uchwytuje nadzieje i rozczarowania jej mieszkańców i opowiada historie o sławnych postaciach i zwykłych obywatelach. Jednak w tej historii nie chodzi tylko o Horymira, Ctirada i Bivoja, ale także o księżnę Libuszę, Šárkę i Vlastę. Na liście praskich dziejów nie podpisali się jedynie św. Wacław czy Karol IV, lecz także Drahomíra czy Ludmiła. Do ważnych praskich zabytków zaliczył się nie tylko kościół św. Mikołaja, lecz również klasztor św. Anny. I tak jak w Klementinum osiedlili się jezuiti, tak na Hradczanach działały karmelitanki pod przewodnictwem Marii Elekty. Znaczenie świętej Agnieszki jest niezaprzeczalne, a losy arystokratek, takich jak księżna Lichtenštejn, hrabina Černínová czy księżna sabaudzka, bez wątpienia zasługują na uwagę. Jednak tym zestawienie daleko się nie kończy, ponieważ tym ważnym kobietom na przestrzeni długich wieków dzielnie przeciwstawiały się nie mniej interesujące postacie kobiece być może pochodzenia niższego, lecz nie pozbawione uroku - rzucająca kością św. Jana Nepomucena, kąpielowa Zuzana z Karlowych Warów, zakonnica zabudowana w Emauzach, biała dama z Placu Karola, inne z Záběhlic czy z pobliskich Hostivic, Brigita z Jeleniho příkopu, naga dziewczyna z ulicy Sněmovní, baba z Podbaby i wiele, wiele innych. Potężne władczynie, umiejętne manipulatorki wobec męskich partnerów, ale też grzeszne wdowy, kapryśne niewiasty, bezgłowe kobiece zjawy, przezroczyste widma czy bezimienne dziewczyny o burzliwym losie - wszystkie one stanowią znaczącą i z pewnością nie do pominięcia część praskiej historii, bez której Praga nie byłaby tym, czym jest. Wiele z nich zostało na wieki uwięzionych w kamieniu - zaczynając od Rusałki czy Terezi alias Wełtawy, a kończąc na świętych postaciach na Moście Karola. Tylko praskie parki, wyspy i elewacje domów skrywają ich niezliczoną ilość; z jednej strony obserwują to, co się dzieje wokół siebie, Karolina Světlá, Eliška Krásnohorská, Otýlie Sklenářová czy Božena Němcová, z drugiej strony przyglądają się praskiemu zgiełkowi anonimowe kobiety, dziewczyny i najrozmaitsze alegorie uwięzione ręką artysty w kobiecym ciele. Każda ma swoją własną, niepowtarzalną historię, którą warto opowiedzieć.