Seminaria o kundalini jodze, które wygłosił Carl Gustav Jung w Zurychu w Psychologicznym Klubie w 1932 roku, są powszechnie uważane za kamień milowy w psychologicznym rozumieniu myśli wschodniej oraz symbolicznych transformacji doświadczenia wewnętrznego. Jung odnalazł w kundalini jodze model faz rozwoju wyższej świadomości i interpretował jej symbolikę z perspektywy procesu indywiduacji. Sonu Shamdasani, redaktor tego tomu, odpowiedział na zainteresowanie nowego pokolenia alternatywnymi religiami i badaniami psychologicznymi, łącząc oryginalne wykłady z dyskusjami uczestników, które po nich następowały. Współczesny czytelnik ma więc możliwość bliżej poznać fascynację, którą wielu intelektualistów w przedwojennej Europie przeżywało podczas spotkań z duchowością Wschodu, która ukazywała się im z każdym nowym tłumaczeniem tekstów jogicznych i tantrycznych. Shamdasani zrekonstruował seminaria na podstawie nowo odkrytych dokumentów i we wstępie próbował wyjaśnić, dlaczego Jung uważał zrozumienie myśli wschodniej za kluczowy element dalszego rozwoju psychologii zachodniej. Jednocześnie zwraca uwagę na niektóre ważne pytania, które nasuwały się nie tylko Jungowi, ale także uczestnikom jego seminariów: Jaki jest związek między wschodnimi szkołami religijnymi a zachodnią psychoterapią? Czy istnieje powiązanie między ezoterycznymi tradycjami duchowymi a spontanicznymi doświadczeniami osobistymi? Jak symbole kundalini jogi mogą oświetlić stany diagnozowane jako psychozy? Te pytania nie były ważne tylko w latach 30. XX wieku, ale jak podkreśla autor, pozostają aktualne także dla czytelników na początku nowego tysiąclecia. Ten tom oferuje również nowy materiał z niemieckich seminariów Junga, równoległe wykłady indologa Wilhelma Hauera, ilustracje czakr oraz klasyczne tłumaczenie tantrycznego dzieła Śaćcakranirūpana autorstwa Johna Woodroffa.