We wrześniu 1994 roku Światowe Stowarzyszenie dla Chrześcijańskiej Medytacji zorganizowało dziesiąty doroczny Seminarium Johna Maina, międzynarodową konferencję duchową poświęconą irlandzkiemu mnichowi benedyktyńskiemu Johnowi Mainowi (1926-82), który nauczał medytacji w tradycji Jana Cassiana i Ojcowie Pustyni, założył ośrodki chrześcijańskiej medytacji na całym świecie, a jego ojciec Bede Griffith nazwał go najważniejszym duchowym przywódcą współczesnego Kościoła. Każdego roku setki chrześcijańskich adeptów medytacji dosłownie ze wszystkich kontynentów i najróżniejszych zakątków świata spotykają się, aby wysłuchać serii wykładów na temat etyki, duchowości, Pisma Świętego, dialogu międzyreligijnego i modlitwy. Z tej okazji wspólnota zaprosiła tybetańskiego Dalajlamę, aby z perspektywy buddyjskiej skomentował wybrane fragmenty czterech chrześcijańskich ewangelii. Zaproszenie dla Dalajlamy, aby po raz pierwszy publicznie skomentował ewangelie, wystosował o. Laurence Freeman, absolwent Oksfordu w dziedzinie literatury i zakonnik olivetiańskiego opactwa benedyktyńskiego w Cockfosters pod Londynem. Laurence Freeman jest najaktywniejszym i najbardziej wpływowym przewodnikiem Wspólnoty od śmierci Maina w 1982 roku. Dalajlama w swoich wykładach na temat Kazania na Górze, Błogosławieństw, przypowieści o ziarnku gorczycy, Zmartwychwstania i innych fragmentów nadaje tym dobrze znanym źródłom chrześcijańskiej wiary nowy wymiar i odnajduje liczne podobieństwa między nauką chrześcijańską a buddyjską, a także między życiorysami Jezusa i Buddy. Książka została uzupełniona kilkoma dodatkami, które w wyczerpujący sposób oświetlają całą problematykę dialogu międzywyznaniowego.