Wyjątkowe wyrażenie najgłębszych doświadczeń ducha, trwałe, zupełnie naturalne doświadczenie życia w jedności z praprzyczyną, świat jako blask nicości... Jeszcze wiele można by powiedzieć, próbując scharakteryzować zawartość zbioru esejów Wolność ducha, a jednak pozostalibyśmy daleko od prawdziwej jakości tekstu. Zbiór powstał pierwotnie jako wykład przeznaczony do słuchania (został nagrany na nośniki dźwiękowe) i jego autorka Míla Tomášová skondensowała w nim istotę nauki, tak jak przekazywała ją w bardziej epickiej formie w poprzednich dziełach prozatorskich i eseistycznych (Za čas a prostor, Třpyt prázdna, Světlo vědomí, Vnitřní pramen). Książka jest przepisaną wersją tego nagrania dźwiękowego. „Nie ma 'tu' i nie ma 'tam', nie ma żadnych granic, żadnego rozróżnienia. Nie ma tego, kto by rozróżniał, nakładał czy przekraczał granice i poznawał bezmiar. (...) Wszystko tu jest, ale nie jest to w żaden sposób odróżnione od własnej istoty, tak jak rzeźba wyrzeźbiona ze skały na świątyni w Indiach jest wprawdzie kształtem, rzeźbą, lecz jednocześnie samą skałą. Kto zrealizował to Poznanie, otworzył w sobie Świadomość bezczasowości na jakimkolwiek poziomie życia. Żyje Jednością w jakimkolwiek stanie, ponieważ wszystkie te stany, które tu są słusznie zakwalifikowane, nie są niczym innym niż Świadomością, z punktu widzenia zjawisk są jedynie Pustką.“