Przez ponad sto lat czescy i czechosłowaccy prezydenci jeździli samochodami. Książka stara się zmapować barwną gamę kilkuset pojazdów dwudziestu krajowych i zagranicznych marek, które dzięki swoim użytkownikom znacząco wpisały się w naszą historię. Obok dobrze znanych samochodów przypomina także niektóre niemal zapomniane. Założyciel Czechosłowacji T. G. Masaryk nie jeździł tylko samochodami Laurin & Klement, Pragą, Škodą, Hispano-Suizą i Tatrą, lecz w 1919 roku także austriacką limuzyną Gräf und Stift. Edvard Beneš zlecił w 1936 roku wykonanie opancerzonego kabrioletu Praga Golden, którym po powrocie z emigracji w maju 1945 przejeżdżał wyzwoloną Pragą. W latach 1945 i 1947 nabył następnie dwie angielskie limuzyny Daimler. Emil Hácha, pełniący od listopada 1938 funkcję tzw. prezydenta państwowego w protektoracie pod niemiecką kontrolą, otrzymał latem 1942 z Berlina na 70. urodziny opancerzonego Mercedesa 770. Ośmiocylindrowego Daimlera po Benešu od czerwca 1948 używał pierwszy komunistyczny prezydent Klement Gottwald. Wkrótce jednak wymienił go na krajowy opancerzony VOS. Tym samym modelem jeździł po nim także Antonín Zápotocký, później przeszedł na sowieckie samochody ZIM i ZIS. Sowieckimi samochodami ZIS i ZIL szczycił się w latach 1957-1968 Antonín Novotný, podczas gdy jego następca Ludvík Svoboda zadowolił się skromniejszym typem GAZ 13 Czałka. W latach 1975-1989 rządzący Gustáv Husák korzystał z komfortu serii dużych samochodów ZIL, nie gardząc jednak także Tatrą 613. Aksamitna rewolucja wprowadziła w grudniu 1989 na Zamek Praski dysydenta Václava Havla, którego pierwszym prezydenckim samochodem był Renault 21 TSE. Flotę głowy państwa tworzyły następnie limuzyny BMW serii 7 i Mercedes-Benz S 600. W obsłudze prezydenta Václava Klausa w latach 2003-2013 dominowała marka Audi. Dziesięciolecie prezydenta Miloša Zemana, w latach 2013-2023, należało wyłącznie do marki Škoda, a jego następca Petr Pavel preferuje limuzyny BMW serii 7. Książka zawiera opisy techniczne poszczególnych samochodów i towarzyszy jej około dwustu głównie archiwalnych fotografii, z których część publikowana jest po raz pierwszy.