W powieści barwnie i wielowarstwowo rezonuje współczesny problem społeczny - jak być dobrą matką. Karuzelę wydarzeń podczas jednego dnia z życia matki dwójki małych dzieci, między czułymi chwilami rodzicielskiej miłości, zaostrzonymi konfliktami i całkowitym wyczerpaniem, towarzyszą metafory i obrazy o czasach, gdy kobiety po świecie chodziły z odkrytymi piersiami i czerpały wodę ze źródeł, słowem - o czasach, gdy matką dla dziecka nie była tylko jedna kobieta, lecz całe wspólnoty, dawno przed plastikową dżunglą i placami zabaw.
Równocześnie z żywymi obrazami bawiących się bestii, praoceanu i pęczniejących ciał świeżo upieczonych matek, proza obok rozważań o dzieleniu, pustce i brakującej tęsknocie porusza także temat wychowania, kręgu rodzinnego, strachu i obaw, granic cielesnych czy nieproszonych rad. I przede wszystkim niezliczoną liczbę pytań i perspektyw poszukiwania odpowiedzi. Czy możesz być dobrą matką, nawet jeśli dasz swojemu dziecku policzek?

O autorce:

Lucie Koudelková Jesenská (1984) studiowała licencjacko politykę społeczną i pracę socjalną na Wydziale Nauk Społeczno-Ekonomicznych Uniwersytetu J. E. Purkyně w Ústí nad Labem. Studia psychologiczne, które podjęła później, przerwała po trzecim roku i przez kilka lat podróżowała oraz pracowała za granicą (Szkocja, Walia, Indie, Ameryka, Niemcy). Po powrocie do Pragi ukończyła komparatystykę literacką na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola. Obecnie pracuje jako pracownica socjalna w organizacji dla osób z doświadczeniem choroby psychicznej.

O książce między innymi napisano:

„Proza Lucie Jesenské opowiada o ciężarze i pełni macierzyństwa, o samotności matki i dziecka pozbawionych wsparcia plemiennego współżycia w przyrodzie, o sterylizacji etapów ludzkiego życia poczynając od porodu.”
Tereza Riedelbauchová, poetka, tłumaczka

„Trudno pojąć, jak silnie i z jaką szczerością autorka w prozie przepełnionej metaforami trafia w macierzyński rdzeń.”
Šárka Seydler Kabátová, dziennikarka, autorka książki Máma má práci

„Nazwisko to coś, co sama znałam, ale nie potrafiłam nazwać: Miłość do dziecka jest tęsknotą za całością. Jest tęsknotą za doskonałością, żalem po nieśmiertelności.”
Lucie Faulerová, pisarka, autorka książki Smrtholka