Wyszli z samochodu i przebiegli obszar do drzwi zajazdu U Kadrnožky. „Cholera, te okna są naprawdę przetrzaskane!” rzucił funkcjonariusz i natychmiast sięgnął po broń. Naprawił kurek pistoletu do tylnej pozycji i puścił. Broń była załadowana. Poucha automatycznie włożył klucz do zamka - i nagle dało się otworzyć. Było zamknięte na jeden zatrzask. „Zostańcie lepiej na zewnątrz i poczekajcie tutaj, aż wrócę.” rozkazał mężczyzna w mundurze i odsunął Pouchę na bok. Niebawem znów pojawił się w drzwiach. Był wyraźnie blady. „W środku jest rzeźnia! Są tam sami martwi… Tym już nikt nie pomoże!” Książka, którą trzymasz w ręku, jest zbiorem przypadków, z którymi jako kryminalista pierwszego wydziału, a później komisarz policji kryminalnej, miałem bardzo bliski kontakt. W poszczególnych rozdziałach bez żadnego upiększania postaci czy historii przybliżone są czyny i postępowania sprawców oraz ludzi prawa, tak jak rzeczywiście miały miejsce, dzięki czemu mogą również dostarczyć wiarygodny obraz epoki, w której się odbywały. Być może dla niektórych czytelników otworzy się nowy wgląd w pracę ówczesnych śledczych i kryminalistów, gdyż da im możliwość zajrzenia pod pokrywkę ich skomplikowanej pracy. Nie zawsze była ona naznaczona tylko czernią, jak się dowiecie. Poszczególne opowieści nie są makabryczne ponad miarę, płyną swobodnie tak, jak rzeczywiście się wydarzyły. Nic kosztem napięcia ani nie upiększają, ani nie wyolbrzymiają. Być może wydałyby się interesujące także wam. Karel Fořt