Louis Pasteur (1822-1895) był francuskim biologiem i chemikiem, jednym z najwybitniejszych naukowców XIX wieku. Założył nowe dziedziny nauki - stereochemię, mikrobiologię, immunologię - odkrył szczepionki przeciw zgniliźnie (sněť slezinná) i wściekliźnie. Jego nazwiskiem nazwano we Francji ponad dwa tysiące ulic, „Pasteur” to także nazwa jednej ze stacji paryskiego metra. Ten znamienity i niezwykle pracowity uczony niemal nie znał życia rodzinnego, do teatru nie chodził przez całe życie nawet dziesięć razy. Wiele ważnych badań przeprowadził już jako ciężko upośledzony po udarze mózgu, którego doznał w 1864 roku. Mimo to nie osłabił wysiłków zawodowych i stał się dosłownie wybawicielem przemysłu jedwabniczego we Francji i innych krajach, kiedy odkrył czynnika wywołującego chorobę gąsienic jedwabnika i zaproponował zasady zapobiegające dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby. Ostatnią trzecią część życia poświęcił badaniom niebezpiecznych chorób zakaźnych i ich zapobieganiu, przede wszystkim przez szczepienia. Kulminacją było opracowanie szczepionki przeciw wysoce śmiertelnej chorobie - wściekliźnie - po wcześniejszych eksperymentach na psach, a prawdopodobnie także na sobie samym. O tym wszystkim opowiada bardzo szczegółowa biografia Gela. Poza danymi autobiograficznymi i szczegółowym opisem badań Pasteura, metod pracy i syzyfowych walk z oślepionymi przeciwnikami, książka oferuje pasjonujący wgląd w klasyczny okres mikrobiologii (golden age) w drugiej połowie XIX wieku, w heroiczną epokę pionierów błądzących w morzu niewiedzy i odkrywających podstawowe prawa z poświęceniem, a czasem nawet ofiarowaniem własnego życia. Liczne informacje fachowe i fakty, wynikające ze stanu wiedzy w czasie powstania książki, zostały zrewidowane według aktualnych ustaleń przez doc. RNDr. Jaroslava Juláka, CSc., z Instytutu Immunologii i Mikrobiologii I Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Karola i Všeobecná fakultní nemocnice w Pradze