W swojej książce, która jest czymś więcej niż tylko literaturą wspomnieniową, Edith Eger przedstawia nam nie tylko porywającą i wzruszającą opowieść o własnym życiu, ale także inspirujące historie swoich pacjentów. Na ich tle pokazuje nam, że wszyscy mamy wybór - zdecydować się wyjść z roli ofiary, uwolnić się od więzów przeszłości i zacząć żyć pełnią życia. Edith Eva Eger urodziła się 29 września 1927 roku w węgiersko-żydowskiej rodzinie w Koszycach. Mając zaledwie szesnaście lat, została przez nazistów deportowana do Auschwitz, gdzie zamordowano jej rodziców, a ona musiała tańczyć dla Mengele. Razem z siostrą Magdą przeżyła kilka obozów i marsz śmierci. W 1945 roku amerykańscy żołnierze wyciągnęli ją z kupy zwłok w Mauthausen. Jeszcze przez dziesięciolecia po wojnie zmagała się z traumami i poczuciem winy. W Ameryce, do której ostatecznie wyemigrowała z mężem po dramatycznym przewrocie komunistycznym, zdobyła doktorat z psychologii klinicznej, wychowała trójkę dzieci i otworzyła praktykę terapeutyczną. Na prośbę amerykańskiej armii zaczęła pomagać żołnierzom zagrożonym zespołem stresu pourazowego. O swojej własnej przeszłości początkowo w ogóle nie potrafiła mówić. Potem jednak zdecydowała się przełamać milczenie i po trzydziestu pięciu latach pojechała do Auschwitz. Dopiero tam zrozumiała, że aby móc się uzdrowić, musi najpierw wybaczyć. Nie Hitlerowi czy Mengele, ale samej sobie.