Nowe spojrzenie na życie Romana Polańskiego, które było równie dramatyczne jak jego filmy. Urodził się jako Raymond Thierry Liebling w rodzinie polskich Żydów w Paryżu w 1933 roku. Trzy lata później jego rodzice z powodu trudnej sytuacji finansowej i z obawy przed narastającym w Europie antysemityzmem przeprowadzili się do Krakowa. Podczas wojny zostali wywiezieni do obozów koncentracyjnych (matkę Polańskiego zagazowano w Auschwitz), a Roman od dziewiątego roku życia był zdany tylko na siebie. Ukrywał się przed Niemcami, przenosząc się od jednej polskiej rodziny do drugiej. Od wczesnego dzieciństwa zafascynowany kinem, w 1955 roku zaczął studiować reżyserię w szkole filmowej w Łodzi. Po sukcesie debiutanckiego Noża w wodzie (nominacja do Oscara) wyjechał na Zachód, gdzie w błyskawicznym tempie nakręcił wiele głośnych, obsypanych nagrodami filmów: Wstręt, Matnię, Dziecko Rosemary czy Chinatown. Wciąż jednak prześladowały go dramatyczne wydarzenia. W 1969 roku w Los Angeles członkowie komuny Mansona zamordowali jego żonę Sharon Tate, a w 1977 roku w tym samym mieście Polański został oskarżony o gwałt na nieletniej. Uciekł do Paryża, gdzie francuskie obywatelstwo chroni go do dziś przed ekstradycją do USA. Po długim kryzysie twórczym wrócił do najwyższej formy – w 2002 roku nakręcił Pianistę, który został nagrodzony Złotą Palmą w Cannes i trzema Oscarami. Także następne filmy Polańskiego – Autor widmo, Rzeź i Wenus w futrze – dowiodły jego mistrzostwa. Paul Werner jest pisarzem, krytykiem filmowym i scenarzystą. Już od studenckich lat pasjonuje się Romanem Polańskim i w 1981 roku napisał pierwszą niemieckojęzyczną monografię poświęconą reżyserowi. Więcej informacji o Paulu Wernerze można znaleźć na stronie pauwer.de. ukryj opis