To książka o ludziach, których współczesny establishment III RP od lat próbuje skazać na zapomnienie o tych, którzy pod koniec i po II wojnie światowej, na terenach okupowanej przez Sowietów Rzeczpospolitej, podjęli heroiczną walkę z ludobójczą Ukraińską Powstańczą Armią.

Publikacja dr. Żabierka to nie tylko wynik wnikliwych badań historycznych, ale także głos przywracający pamięć o bohaterach z Birczy i innych miejsc, których imiona usunięto z narodowej świadomości choćby poprzez wymazanie ich z tablicy na Grobie Nieznanego Żołnierza.

To rzetelnie udokumentowane dzieło ukazuje dramatyczne losy ludzi, którzy w powojennej rzeczywistości stawili czoła nieludzkiemu okrucieństwu. Książka ta rzuca światło na jedne z najbardziej przemilczanych kart naszej historii.

Autor przytacza także wstrząsające relacje naocznych świadków, w tym wspomnienie majora Jana Granowskiego, walczącego z oddziałami UPA:

Drugi przykład straszliwego zezwierzęcenia, gdzie mnie szok ogarnął, to widok kobiety, która miała rozpruty, za pomocą kindżału względnie bagnetu, cały brzuch naturalnie krew wszędzie. () I znowu ciekawa refleksja to jest dzicz, wataha, motłoch pozbawiony jakichkolwiek cech humanizmu, zbydlęcenie, zohydzenie samego pojęcia człowieczeństwa.