Sowiecko-fińska wojna zimowa (fin. Talvisota, ros. Zimowaja Wojna) znana jest przede wszystkim jako konflikt, któremu rozstrzygnięcie przyniosły działania lądowych komponentów walczących stron. Trudno polemizować ztym stwierdzeniem, chociaż podczas wojny miały również miejsce zmagania wpowietrzu, które wprawdzie nie zadecydowały ojej wyniku, ale charakteryzowały się znaczną dynamiką działań oraz zaangażowaniem ogromnych (zwłaszcza po stronie sowieckiej) sił iśrodków. Lotnictwo fińskie zaś, podobnie jak wojska lądowe tej małej skandynawskiej republiki, zapisało piękną bojową kartę whistorii. Uporczywą iskuteczną walką, zdysponującym przygniatającą przewagę liczebną przeciwnikiem, wniosło bardzo duży wkład wocalenie suwerenności państwa.
Na temat wojny zimowej napisano już bardzo wiele. Ogromna część literatury, traktującej otym fascynującym wydarzeniu historycznym, powstała oczywiście wFinlandii, atakże wSzwecji, wkraju, który udzielił wtedy swemu wschodniemu sąsiadowi znaczącej pomocy tak wojskowej, jak idyplomatycznej. Okoliczności związane ztym najważniejszym, oprócz uzyskania niepodległości, wydarzeniem dziejowym stanowią dla Finów niezwykle istotny składnik ich narodowej tożsamości ipowód do dumy. Finlandia stała się przecież jedynym państwem, które oparło się (ponosząc jednak straty), zaborczej polityce prowadzonej przez ZSRS, który razem zIII Rzeszą, na przełomie lat trzydziestych iczterdziestych XX wieku brutalnie zakłócił niełatwy, ale pokojowy byt narodów Europy Środkowo-Wschodniej...