Tomik poetycki \"Punkt widzenia\" Wojciecha Bielunia (Targosza) to książka niezwykle refleksyjna, głęboka i dojrzała. Autor prowadzi czytelnika przez świat przemyśleń, emocji i subtelnych obserwacji rzeczywistości. Jego poezja nie jest tylko zapisem chwil - jest próbą zrozumienia świata, człowieka i samego siebie. Wiersze zawarte w tomiku powstają na styku doświadczenia, pamięci i wyobraźni. Autor z niezwykłą wrażliwością przygląda się codzienności, odkrywając w niej ukryte sensy i nieoczywiste znaczenia, ale też potrafi patrzeć na rzeczywistość z dystansu, z innego - czasem zaskakującego - miejsca. Zadaje pytania o sens życia, o pamięć, o przemijanie i o sposób, w jaki postrzegamy świat. To poezja refleksyjna, intelektualna, a zarazem bardzo ludzka. Język tych wierszy jest oszczędny, a jednocześnie pełen obrazów. Autor nie narzuca interpretacji - raczej zaprasza do dialogu i do osobistego odkrywania znaczeń.

\"Punkt widzenia\" to tomik, który czyta się powoli, wracając do kolejnych wersów, odnajdując w nich własne pytania i własne odpowiedzi. Poezja Wojciecha Bielunia udowadnia, że literatura wciąż potrafi zatrzymać czas, skłonić do myślenia i przypomnieć, że każdy z nas widzi świat trochę inaczej. I właśnie w tej różnorodności spojrzeń kryje się jej największa siła.

Autor o sobie: Urodziłem się w 1947 roku pod znakiem Skorpiona w małej miejscowości pod Szczecinem. Tam spędziłem dzieciństwo - lasy, rzeka, jezioro Miedwie i kolorowe tabory romskie.
Następnym etapem dojrzewania była Łódź, do której przyjechałem z rodzicami w 1954 r. Liceum, potem przerwane studia na Uniwersytecie nie napawały optymizmem. Oddałem się sportowi. Zaprzyjaźniłem się z Jackiem Bierezinem na treningach lekkoatletycznych i to on wprowadził mnie w poezję. Czasy nie były najlepsze, opuściłem Łódź i zacząłem pracować jako technolog gorzelnictwa rolniczego i nadal jestem czynny zawodowo. Moje wiersze publikowane były w kwartalniku \"w Uniejowie\", w miesięczniku literackim AKANT, na forach Współczesna Polska Poezja, na stronach grup poetyckich, jak: Okno na Poezję, Poezja org, Poeci bez akademii, Biały kapelusz i innych. Również były publikowane w antologiach tych grup i Wydawnictwa ASTRUM. Pierwszy tomik pt. Kiedy moje okręty ukazał się w styczniu 2018 roku. Kolejne tomiki to: Świat jaki jest (2019), Generacja 47 (2020), Wiersze z Bończy (2021), Parabole (2022) i Poziomy złożoności (2023), Grzechy 1978 (2024) i Rytuały zanurzania (2025).