W drugim tomie tetralogii Genialna przyjaciółka włoskiej autorki Eleny Ferrante przekonująco ukazane jest okres dojrzewania dwóch przyjaciółek - Eleny i Lily - odkrywanie własnego ciała i seksualności. Temat ten rezonuje z historycznym tłem akcji, z wspaniałymi latami sześćdziesiątymi, kiedy Włochy jakby budzą się do życia, poznają rozrywkę, beztroskę, materialny dobrobyt (a przynajmniej jego iluzję). Nadchodzi rewolucja seksualna, ale też studenckie i robotnicze niepokoje, zaostrzają się konflikty między prawicą a lewicą… Opowieść o nowym imieniu ukazuje czas młodości obu bohaterek i koncentruje się na odkrywaniu ich własnej seksualności, rozkoszy i cierpienia z nią związanego, a także na trudnej sytuacji „genialnych”, wolnomyślnych, a jednocześnie pragnących miłości dziewczyn w świecie neapolitańskich mężczyzn, dla których kochanie oznacza przede wszystkim posiadanie. Temat ten rezonuje z historycznym tłem akcji, z wspaniałymi latami sześćdziesiątymi, kiedy Włochy po latach faszyzmu i wojny wreszcie budzą się do życia, rozwijają się gospodarczo, wspierają handel i przedsiębiorczość, ale i bezwzględną żądzę zysku, poznają rozrywkę i materialny dobrobyt (a przynajmniej jego iluzję). Nadchodzi rewolucja seksualna, ale też studenckie i robotnicze niepokoje, zaostrzają się konflikty między prawicą a lewicą, camorrzyści z rodu Solaro stają się nieograniczonymi władcami peryferyjnej dzielnicy, lecz ich ambicje sięgają daleko poza jej granice… A Elena i Lila przeżywają przełomowe, gorące lato na Ischii, które przynosi im obojgu uczucie, namiętność i wiele cierpienia, z którym będą potrafiły się zmierzyć tylko dzięki pisaniu. Pisanie jako terapia, jako poszukiwanie porządku, jako sposób ożywiania i uśmierzania rzeczywistości zyskuje w ich historii i losie coraz większe znaczenie, a szczera opowieść o kobiecej przyjaźni ponownie porwie czytelnika swoją głębią i intensywnością.