Publikacja przedstawia koncepcję posturalno-motorycznego programowania, nawiązującą do metody Vojty i zasad kineziologii rozwojowej. Model ten został opracowany najpierw w Szwecji, a później w Czechach jako samodzielna koncepcja fizjoterapeutyczna. Podczas ćwiczeń w urządzeniu zawiesznym kładzie się nacisk na osiągnięcie i utrzymanie pozycji ciała jako punktu wyjścia do dalszego ruchu w pozycji pionowej. Ćwiczenia, w przeciwieństwie do metody refleksyjnej, zawierają elementy świadomej nauki, a w centrum całego procesu ćwiczeniowego znajduje się motywacja pacjenta. Dzięki temu ćwiczenia stają się dla niego bardziej angażujące i lepiej tolerowane. Monografia zawiera medyczną część diagnostyczną z własnym spojrzeniem na ten problem oraz praktyczną część fizjoterapeutyczną, skierowaną szczególnie do pacjentów przewlekłych leczo-nych metodą Vojty, u których poprawa funkcji motorycznych została zatrzymana. Autorzy zastosowali techniki zawieszenia tam, gdzie grawitacja uniemożliwiała lub utrudniała zamierzony ruch dowolny przeciwko sile ciężkości. Jak pokazują przedstawione w książce kazuistyki, dzięki zawieszeniu udało się poprawić warunki umożliwiające ułatwienie tej funkcji. Książka stanowi wkład w rozwijającą się dziedzinę rehabilitacji zaburzeń motorycznych, zwłaszcza w obszarze procesów sterujących, które potrafią poprawić wydajność nie tylko poprzez zwiększenie siły mięśniowej, ale także przede wszystkim poprzez poprawę wzajemnej współpracy mięśni i koordynacji ruchowej, co zwiększa ekonomię ruchu, a tym samym wydajność przy słabszej sile mięśniowej.