Inkluzja jest tematem rezonującym nie tylko wśród specjalistów pedagogiki i profesjonalistów w praktyce szkolnej, ale dzięki stosunkowo intensywnej medializacji (w sensie zarówno pozytywnym, jak i negatywnym) problem ten bez wątpienia zetknął się również z większością społeczeństwa. Inkluzyjne podejście w edukacji zostało już opisane w szeregu czeskich publikacji, jednak nie zawsze w sposób wystarczająco przystępny, przejrzysty i kompleksowy.

Wśród specjalistów panuje zatem pewne zakłopotanie w kwestii rozumienia, a zwłaszcza stosowania tego podejścia zarówno w edukacji szkolnej i pozaszkolnej, jak i szerszym rozumieniu inkluzji jako koncepcji społecznej.

Całkowicie niejasna pozostaje relacja między inkluzywną pedagogiką (jako nowo kształtującą się dyscypliną pedagogiczną) a pedagogiką specjalną (jako już dobrze ugruntowaną dziedziną z wieloletnią tradycją w czeskim systemie oświaty oraz w innych obszarach związanych z życiem osób z niepełnosprawnością lub w niekorzystnej sytuacji, w tym dzieci, uczniów i studentów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi).

Książka oferuje czytelnikom wyznaczenie i uporządkowanie obszarów inkluzywnej i specjalnej pedagogiki, którym autor poświęca się od dawna teoretycznie, badawczo, w publikacjach i na poziomie praktyki bezpośredniej, a w szczególności ich powiązanie w koncepcji inkluzywnej pedagogiki specjalnej.

Mogą być zatem przydatne nie tylko dla specjalistów w dziedzinie pedagogiki i edukacji, pracy socjalnej lub innych zawodów pomocowych w sferze akademickiej i praktyce zawodowej, ale równie dobrze posłużyć jako podręcznik dla studentów wielu pokrewnych kierunków (nauczycielstwo, praca socjalna, psychologia, socjologia, kierunki medyczne itp.), szczególnie na poziomie kształcenia wyższego i ustawicznego. Tym bardziej, że podobnie dotąd treść ta nie była u nas prezentowana w tak przetworzonej formie wydawniczej.