Obecny bezpośredni atak militarny Federacji Rosyjskiej na Republikę Ukrainy nie jest wynikiem jakiegoś nagłego politycznego przełomu z początku 2022 roku, lecz raczej kulminacją wieloletnich konfliktów politycznych między Federacją Rosyjską a tzw. Zachodem, a dokładniej między Rosją a koalicją państw kierowaną przez USA, w której dominują kraje Europy Zachodniej. Ta wojna jest więc niczym innym jak wypełnieniem maksymy pruskiego teoretyka wojskowości Carla Philippa Gottlieba von Clausewitza, że „wojna jest jedynie kontynuacją polityki innymi środkami”. Korzenie tej wojny trzeba szukać znacznie głębiej, aż w pierwszej kadencji rosyjskiego prezydenta Władimira Władimirowicza Putina (rządził w latach 2000-2008), wraz z jego objęciem władzy w Federacji Rosyjskiej przejęła ją grupa przeważnie byłych funkcjonariuszy radzieckiej tajnej służby KGB (ros. Komitet Państwowy Bezpieczeństwa), którzy wierzą, że Federacja Rosyjska ma prawo domagać się kontroli i wpływu nad tym, co dzieje się na obszarze dawnego Związku Radzieckiego oraz w państwach, które ZSRR kontrolował. Wygląda na to, że zachodni politycy wraz ze swoimi ekspertami i doradcami poważnie nie docenili wpływu ideologicznych przekonań rosyjskich elit na ich praktyczną politykę i postępowanie. I trudno się temu dziwić, ponieważ przez większość swojej kadencji w latach 2000-2008 prezydent Putin występował jako przyjaciel i zwolennik USA i Zachodu. Słynne są jego bardzo przyjazne spotkania z ówczesnym prezydentem USA Georgem Walkerem Bushem. Jednak pod koniec swojej kadencji rosyjski prezydent wygłasza zasadnicze oświadczenie, które oznaczało otwartą zmianę jego polityki. Na początku 2007 roku w monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa w Monachium Putin wygłosił przemówienie, w którym otwarcie powiedział zachodnim politykom i przywódcom, że skończył czas, kiedy Rosja milczała i ustępowała. Putin jasno stwierdził, że Rosja już nie będzie milczeć i ustępować, lecz będzie się bronić przed rozszerzaniem wpływów Zachodu na obszar swojego oddziaływania. Zachodni politycy i przywódcy prawdopodobnie uznali to za krzyk na zakończenie kadencji rosyjskiego prezydenta i nie traktowali tego jako realnego zagrożenia. Jednak jak pokazały późniejsze wydarzenia, na przykład interwencja Rosji w Gruzji w 2008 roku, Putin traktował swoje groźby powstrzymania rozszerzania się wpływów Zachodu na jego sfery interesów bardzo poważnie, stosując wszelkie dostępne środki. Dziś, w roku 2022, Putin wydaje się być jedynym politykiem na najwyższym szczeblu spośród tych, którzy uczestniczyli w tamtej konferencji w 2007 roku, który wciąż ma realny wpływ społeczno-polityczny. Dlatego, aby zrozumieć sposób myślenia i funkcjonowanie rosyjskich elit, uważamy za ważne udostępnić polskiemu czytelnikowi to kluczowe przemówienie Putina, które nazwaliśmy „Ostatnie ostrzeżenie Putina dla Zachodu przed wojną”, ponieważ sytuację, w której obecnie się znajdujemy, można nazwać swoistą wojną między Zachodem a Rosją, gdzie Ukraina służy jako jedno z „boisk” czy „aren” tej rywalizacji między dwoma światowymi porządkami społecznymi. Należy pamiętać, że wiele tez wygłoszonych w tym przemówieniu przez prezydenta Rosji jest na Zachodzie i wśród wielu polskich polityków czy ekspertów postrzeganych zupełnie inaczej, a twierdzenia i poglądy rosyjskiego prezydenta są przez nich uznawane za nieprecyzyjne lub nieprawdziwe. Dla nas jednak istotne jest to, że rosyjski prezydent i znaczna część rosyjskiego społeczeństwa tak to pojmują i wierzą, że jest tak, jak mówi prezydent Putin. Jeśli tego nie zaakceptujemy, nigdy nie będziemy w stanie zrozumieć ani Putina, ani rosyjskiego społeczeństwa, ani powodów ich postępowania. Niniejsza publikacja jest pierwszą pozycją w ramach naszego projektu studiów nad Rosją, który postanowiliśmy rozpocząć, i mocno wierzymy, że wydane przez nas publikacje i analizy na ten temat pomogą lepiej zrozumieć „świat rosyjski” oraz sposób myślenia i procesy zachodzące w rosyjskim społeczeństwie.