Czy przez całe życie można upajać się iluzją o doniosłości naszego zadania? Kamerdyner Stevens w zupełności się nią zadowala. Z bulldogową zaślepieniem postanowił służyć swemu panu aż do rozdarcia ciała, przy czym równie sumiennie zaprzepaścił własne perspektywy. Największy problem polega jednak na tym, że ten toporny lokaj nie jest do końca „człowiekiem bez cech”. Kiedy przed oczami czytelników rozlicza swoje przedwojenne pełnienie obowiązków na majątku lorda Darlingtona, sprawia wrażenie nadzwyczaj oddanego, przewidującego i zawsze taktownie postępującego sługi. Brakuje mu jednak tego, co istotne z ludzkiego punktu widzenia - własnego zdania, odrobiny dumy i umiejętności okazania pełnej emocji - i tak sieje smutek i zgubę wszędzie tam, gdzie zamiast kamiennej twarzy potrzebny byłby zdrowy rozsądek czy życzliwe serce. Tragikomiczna, okrutna, a zarazem kunsztownie stylizowana opowieść Ishiguro znacząco narusza tradycję wyspiarskiego „romanu o kamerdynerze”, zbudowaną na bawiących prozach Jane Austen czy P. G. Wodehouse’a. Najsłynniejsza książka jednego z najbardziej niezwykłych współczesnych brytyjskich pisarzy, którego twórczość nieustannie wskazuje na wyspiarski snobizm i niszczącą hermetyczność, została w 1989 roku uhonorowana Nagrodą Bookera i należy do najbardziej poruszających powieści psychologicznych ostatniej ćwiartki XX wieku. Jej filmowa adaptacja pod tym samym tytułem z Sirem Anthonym Hopkinsem i Emmą Thompson w rolach głównych, w reżyserii Jamesa Ivory’ego z 1993 roku, otrzymała osiem nominacji do Oscara i cztery nominacje do Złotych Globów.