Ziołolecznictwo rozwijało się aż do końca wieku XIX, kiedy to pojawiły się pierwsze leki syntetyczne. W "wieku pary i elektryczności" wydawało się, że chemia wyprze całkowicie starą tradycję, ale opamiętanie przyszło już w połowie wieku XX, wraz z rozwojem farmakologii leku roślinnego. Okazało się, że spychane do kąta naturalne specyfiki mogą stanowić źródło współczesnych informacji - przecież ogromna większość roślin leczniczych zawiera dziesiątki, o ile nie setki mozolnie izolowanych składników czynnych, które znalazły zastosowanie we wszystkich dziedzinach współczesnej wiedzy klinicznej, onkologii nie wykluczając.

W związku z dużym powodzeniem czytelniczym pierwszej edycji "Fitoterapii" postanowiliśmy kontynuować pracę, co zaowocowało wydaniem tomu II publikacji, która zawiera nowy zbiór artykułów naukowych. Fitoterapia jako nauka - zarówno teoretyczna, jak i kliniczna - rozwija się bowiem w imponującym tempie, a coraz więcej roślin leczniczych zyskuje sobie oficjalne miejsce w Farmakopei Europejskiej i Polskiej. Książka nie jest słownikiem, almanachem ani przewodnikiem terapeutycznym - naszym zadaniem było przedstawienie wyboru tekstów publikowanych w "Leku w Polsce" przez różnych autorów opisujących leczenie ziołami, a także krótkich monografii wybranych surowców roślinnych. Zachęcamy do jej czytania nie "jednym tchem", ale do powolnego jej smakowania - przecież ziołolecznictwo jest domeną cierpliwych terapeutów i rozumnych pacjentów, nieoczekujących poprawy swego stanu zdrowia po zażyciu kilku tabletek, najlepiej w ciągu niewielu godzin redaktor naczelny Wojciech Łuszczyna