David Graeber był jednym z najbardziej inspirujących myślicieli ostatnich lat, a jednocześnie jednym z nielicznych zaangażowanych intelektualistów, którzy bezpośrednio uczestniczyli w protestach i organizowaniu ruchów społecznych. Aktywnie brał udział w ruchu alterglobalistycznym, a później także w ruchu Occupy Wall Street. Swoje doświadczenia aktywnego anarchisty i antropologa podsumował w monumentalnym dziele Direct Action: An Ethnography. Zaangażowanie Graebera w działania anarchistyczne doprowadziło również do jego mniej lub bardziej dobrowolnego wygnania z amerykańskiej akademii.

W swoich pracach o zadłużeniu, biurokracji czy „pracach bez sensu” (ang. „bullshit jobs”) przedstawił zarówno przekonującą krytykę funkcjonowania kapitalizmu, jak i sposoby myślenia o tym, jak przezwyciężyć ten system społeczny. Tuż przed przedwczesną śmiercią w 2020 roku ukończył wraz z antropologiem Davidem Wengrowem swoje magnum opus Świt wszystkiego, w którym prezentują całkowicie nowe spojrzenie na historię ludzkości.

W serii rozmów zawartych w książce Kiedy mówi się anarchia Graeber rozmawia nie tylko o anarchizmie, ale zajmuje się także związkami między antropologią a anarchizmem oraz tym, jakie znaczenie ma anarchizm w ruchu Occupy Wall Street i w ruchu Żółtych Kamizelek. Zajmuje się także znaczeniem anarchistycznej etyki - nie tylko w sferze politycznej, lecz także w sztuce, miłości, seksualności i innych obszarach. Ta książka, pełna wspaniałego humoru, werwy i erudycji, na nowo definiuje kontury tego, czym dziś mogłaby być, słowami Piotra Kropotkina, „anarchistyczna moralność”.