Broń biologiczna to drobnoustroje chorobotwórcze (wirusy, bakterie,
riketsje, grzyby), materiały z nich pochodzące, toksyny biologiczne oraz
środki do ich przenoszenia. Celem użycia broni biologicznej jest wywołanie
ostrych i przewlekłych chorób, doprowadzając do epidemii ludzi,
zwierząt lub roślin. Zasadniczo rozpatrywanymi środkami są jednak te,
które mogą bezpośrednio oddziaływać na człowieka i mogą być zastosowane
jako środek do prowadzenia wojny ekonomicznej lub do wyparcia
sił (ludności) z danego obszar. Oddziaływanie tych środków na człowieka
będzie uzależnione od ich rodzaju oraz podjętych czynności profilaktyczno
– ochronnych. Środki biologiczne, których działanie nie jest śmiertelne
będą zazwyczaj oddziaływać czasowo. Natomiast, środki o działaniu
śmiertelnym oraz epidemiotwórcze będą przyczyną powstawania zasadniczych
strat wśród żołnierzy i ludności cywilnej. Unikalną dla wielu
z tych środków oraz odróżniającą je od chemicznych odpowiedników
cechą jest zdolność do powielania w organizmie w czasie i zwiększenie
efektu chorobotwórczego
Toksyny są to trujące produkty żywych organizmów, które również
mogą być otrzymywane na drodze syntezy. Substancje te posiadają różnorodną
toksyczność, która zdecydowanie przewyższa znane środki chemiczne.
Korzyści z zastosowania broni biologicznej wykazano już w raporcie
ekspertów ONZ z 1969 roku, który ocenia koszt działań przeciwko ludności
cywilnej na:
• 1$/km2 dla broni biologicznej;
• 600$/km2 dla broni chemicznej;
• 800$/km2 dla broni jądrowej;
• 2000$/km2 dla broni konwencjonalnej.
Broń biologiczna jest prosta i nie droga w produkcji, wymaga niewielkich
zasobów finansowych, lokalowych i aparaturowych, a samo użycie
nie wymaga specjalistycznych środków. taktycznie jest to broń bardzo
ekonomiczna, gdyż stosując miejscowo niewielka ilość substancji, namnaża
się i przemieszcza się ona wraz z nosicielami (ludzie, zwierzęta
itp.).