Bonnie i Clyde w porwanym samolocie. Willie Roger Holder i Catherine Marie Kerkow zmusili załogę do przelotu nad Atlantykiem i lądowania wraz z okupem w Algierze, by potem być wychwalanymi przez francuskich intelektualistów na czele z Jean-Paulem Sartrem. Czyn sfrustrowanego weterana wojny w Wietnamie i jego pięknej towarzyszki nie był odosobniony - między 1961 a 1973 rokiem w Stanach Zjednoczonych zanotowano ich ponad sto pięćdziesiąt. Dziennikarz Brendan I. Koerner złożył mozaikę tych najbardziej typowych i najbardziej dziwacznych przypadków. Nie poprzestaje jednak tylko na mistrzowskich opisach różnych motywacji porywaczy i ich zmiennej skuteczności. Śledzi też, jak zasadniczo zmienił się transport lotniczy. Wejście na pokład samolotu dziś automatycznie oznacza szereg kontroli bezpieczeństwa, surowe zasady dotyczące bagażu podręcznego i długie oczekiwanie. Nic z tego nie było powszechne w latach sześćdziesiątych. Zwłaszcza na amerykańskiej ziemi, gdzie odległości są duże, był to szybki - choć drogi - środek transportu, gdzie można było kupić bilet w ostatniej chwili i wbiec na lotnisko pół godziny przed odlotem. Linie lotnicze nie chciały narażać swoich klientów ani załogi i we wszystkim ustępowały porywaczom - od wysokości okupu po przewóz do wybranego celu. Również i tu Koerner trafnie opisuje, jak zderzyły się interesy ekonomiczne i bezpieczeństwa. Agenci FBI mieli na to inny pogląd niż linie lotnicze, ale minęło dużo czasu, zanim kapitanowie samolotów zaczęli z nimi współpracować. Książka Niebo należy do nas jest wreszcie przewodnikiem po ówczesnej sytuacji geopolitycznej i nastrojach w amerykańskim społeczeństwie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych: dokąd zmierzały porwane samoloty? Dlaczego Francja nie chciała wydać Holdera i Kerkow? I jaka była motywacja porywaczy?