Treść książki stanowi obszerny wstęp teoretyczny, w którym określono kluczowe pojęcia psychologii międzykulturowej, jej związki z pokrewnymi dyscyplinami naukowymi, takimi jak psychologia społeczna, socjologia, etnologia, etnografia i inne oraz jej źródła informacyjne. Czytelnika zainteresuje podrozdział Rasy i rasizm, poświęcony także problematyce etnicznej Romów (s. 60 i nast.). Druga część książki poświęcona jest porównywaniu cech psychologicznych kultur, grup etnicznych i narodów (np. z punktu widzenia ich postaw wobec miłości, wartości). Warta uwagi jest część poświęcona „psychologii etnosu czeskiego”, tj. artykuł „na bardzo drażliwy temat” czeskiej natury narodowej, o którym jednak istnieje bardzo niewiele naukowych danych (autor krytycznie analizuje artykuły E. Chalupného z 1907 r., J. Mahena z 1924 r., F. Peroutky z 1924 r. oraz „spostrzeżenia kilku obcokrajowców”). Trzecia, ostatnia część książki poświęcona jest zastosowaniu psychologii międzykulturowej w edukacji (wychowaniu i kształceniu) oraz w opiece zdrowotnej. Książka informacyjna i wciągająca przynosi wiele ustaleń, które przyczyniają się do ponownego podjęcia dyskusji nad problemem „natura vs. kultura”, gdzie często jedna z tych determinant psychiki ludzkiej jest przeceniana kosztem drugiej. Dostarcza jednak także licznych bodźców do refleksji nad relacjami między pojęciami narodu a rasy, nad istotnymi aspektami tożsamości etnicznej i wieloma innymi.