Niektóre listy nigdy nie powinny zostać napisane.\nA jednak piszemy je.\nPiszemy w myślach, w powietrzu, na krawędzi snu. Piszemy w nocy, kiedy cisza jest najgłośniejsza, i nad ranem, kiedy samotność smakuje najmocniej. Piszemy, bo słowa, których nie wypowiemy, zaczynają nam ciążyć.\nTe listy nie mają adresata, ale wciąż istnieją. Są śladem po czymś, co było, po miłości, która nie przestaje istnieć tyl- ko dlatego, że się skończyła. Są dialogiem, którego nigdy nie przeprowadziliśmy, odpowiedzią, z którą zwlekaliśmy.